سلامی به طراوت نسترنهای زرد رنگ دشت امید و آرزو نمی دونم چرا هر پنج شنبه که از راه می رسه میل نوشتن در وجودم بیداد می کنه و می تونم به راحتی بیایم مطلب بنویسم. نوشتن برای من همیشه خدا یک لذت خاص داشته. یادم نمیره زمانی که بچه بودم هر وقت کلاس انشا داشتیم معلمون صدام می کرد تا انشای خودم رو برای بچه ها بخونم٬ به یاد ندارم که هیچوقت تو دفترم جملاتی را برای انشای هفتگی به نگارش در آورده باشم. همیشه دفتر سفیدم رو برای خالی نبودن عریضه جلوی چشمام می گرفتم تا معلم به من شک نکنه و از قدرت تخیلم استفاده می کردم و جملاتی در خصوص موضوع هفتگی به زبان می آوردم. اما یه روز همه چیز نقش بر آب شد٬ استاد خواست تا دفترمو براش ببرم٬ وقتی دید اوضاع از چه قراره خطاب به بچه ها گفت براش شدیدترین نوع تنبیه رو در نظر می گیرم تا بفهمه همیشه نوشتن به یادگیری کمک می کنه اگر همین آقایی که الان می بینینش از روز اول تمام انشاهاشو می نوشت الان یک گنجینه به یاد ماندنی رو در اختیار داشت اما حالا تنها چیزی که براش می مونه نمره صفریه که از کلاس من می گیره.

اون روز هیچ وقت از یادم نمی ره که چقدر ناراحت بودم اما حالا پس از گذشت سالها فهمیدم چرا  آقا معلم به من صفر داد. اون صفر یه تنبیه نبود بلکه برای من تبدیل به یک درس بزرگ شد چون فهمیدم خلاقیت و زیبایی یک متن به نگارش و سبک گرد آوری اون بر می گرده نه به طرز تفکر طرف. اگر ما هر آنچه که در ذهن داریم٬ روی کاغذ بیاریم می تونیم در دراز مدت از اون سود ببریم اما ننوشتن باعث میشه پس از مدتی تمام هدفمون را از یاد ببریم و فراموش کنیم به دنبال چه بودیم.

با این تفاسیر از خنیاگر  به شما نصیحت که هر چه را در فکر دارید٬ به نگارش در آورید چون روزی به یاری شما خواهد آمد.

اگر قرار باشه تولد یکی از عزیز ترین های زندگیتون فردا باشه ترجیح می دین به او چه هدیه ای بدید؟

لطفا نظر بدید چون بد جور نیازمند نظرات زیبای شما هستم

سلام.امیدوارم آخر هفته خوبی داشته باشید.خنیاگر از شما همراه همیشگی می خواهد که نظر زیبای تو را درباره این عکس بداند. مطمن باش برای همفکری نظر تو بسیار مهم است.

قربانت خنیاگر 

زندگیها در قالبهای گوناگون هر از چند گاهی در اقیانوس بیکران زمان شکل می گیرندو سپس همچون ذره ای محو در جزایر دور دست نابودی به وادی بی وجودی می روند.ثانیه ها می میرند دقایق جان می گیرند و زمان بی وقفه می گذرد. امیدها نیز چنین اند.زمانی به صورت آرزوها بیانگر احساسات و افکار انسان می شوند و گاهی چون واقعیتها شیرین نشانگر کوششهای آنان.

می دانید چرا این کلمات اینگونه کنار هم قرار گرفتند ؟ من به نظر اینگونه می آید که این کلمات پیام بزرگی را در سینه خود جای دادند پیامی که همه ما آن را باید بپذیریم. پیامی که می گوید از فرصتهای در اختیار خود استفاده مطلوب را ببر.

در زندگی ما انسانها زمان اصلا تعبیر واقعی خود را پیدا نکرده و هیچ گاه سعی نکردیم به این موضوع پی ببریم که زمان ها در زندگی ما چقدر می توانند نقش آفرین باشند.

تا به حال از خود پرسیدیم که چقدر از فرصتها و زمانهای زندگی سود برده ایم. دکتر علی شریعتی در جایی اینگونه آورده که انسان موفق آن انسانی است که از بدترین شرایط بهترین شرایط را برای خود پدید بیاورد و از این شرایط ایده آل در زمان مناسب بهترین آتیه را برای خود و فرزندانش به وجود بیاورد.

بی تردید من و شما خیلی دوست داریم از اوقات زندگی خود بهترین و زیبا ترین خاطرات را بیافرینیم اما این موضوع را خوب می دانیم که تحقق این خواسته تنها در گرو یک برنامه ریزی مطلوب است.

تا به حال چقدر زندگی روزانه ما با برنامه پیش رفته. گمان نکنم این قاعده شامل من و شما شود لذا بهترین تصمیمی که ما می توانیم از همین حالا بگیریم و به آن جامه عمل بپوشانیم اینست که بیاییم از فرصتهای زندگی خود نهایت استفاده را ببریم چون شاید فردا برای این کار کمی دیر باشد.

سلام باز هم پنج شنبه شد. امروز می خواهم یک بحث جدید را با تو همراه همیشگی مطرح کنم. تا به حال برایت این اتفاق روی داده که کار اشتباهی انجام دهی و مجبور شوی از شخصی به خاطر این خطایت عذر خواهی کنی. آری برای همه ما ایم موضوع به وقوع پیوسته بدون تردید همه ما در مقاطع ای دچار اشتباه و لغزش شده ایم این اشتباه انواع مختلفی دارند . یکبار آنقدر ساده و پیش پا افتاده است که با خود می گوییم چرا باید دچار این اشتباهات کوچک بشوم که مجبور به عذر خواهی شوم یا آنقدر اشتباه بزرگ است که تحت هیچ شرایطی امکان عذر خواهی وجود نداشته باشد و آدم با خودش کلنجار برود که چگونه بر طرفش کند.

موضوعی که هیچ گاه به دنبال پاسخی برای او نبودیم اینست که چرا عملی که برایمان درد سر ساز می شود را انجام می دهیم. مگر خدا در وجود ما چیزی به نام عقل را قرار نداده بیاییم به خودملن بقبولانیم که اگر قبل از هر کاری کمی درباره سر انجامش فکر کنیم هیچ گاه مجبور به عذر خواهی نمی شویم.

انسانی که مرتکب اشتباه نشود و هرگز مجبور نشود از کسی عذر خواهی کند بدون شک یکی از اصلی ترین معیارهای یک انسان موفق را به دست آورده است.

کمی سخت است اما این امر شدنی است یکبار امتحان کنید پشیمان نمی شوید.....

یا حق..........